Archive | september 2012

Why gamification belongs in education

On September 17 I attended the PICNIC festival in Amsterdam. One of the subjects being discussed at Vodafone Firestarters was gamification. This is the video of that discussion:

Unfortunately, questions from the audience seemed to have disappeared. Quite annoying. I asked Toby Barnes what his thoughts were about gamification in education. He started by almost biting his pen in half. Then he answered that he believed it shouldn’t be done in education. It immediately triggered me but I wasn’t given the upportunity to respond. So, now you know where the inspiration for this blog has come from, let’s get to it.

Why gamification belongs in education:

Fun and meaningful

It’s a great mistake to simply state that games primarily should be fun. A game primarily can be designed for educational purposes and still be fun at the same time. Game designers should be able to design them that way. Benificial for the educational system is that games bring fun and creativity in to a primarily static situation. The teacher will get more out of his students if they are passionate about what they are doing. Yet, you still want them to learn something. Gaming creates the perfect platform for learning the ‘soft skills’ you’ll need so desperately later on in society.

Quantifying self

Teachers have struggeled heavily with the question how to measure soft skills. The normal test just won’t do. That’s because testing is zoomed in upon the measuring of knowlegde, or maybe better, facts. Tests will create the perfect outcome for an educational system that is built upon measuring knowlegde: grades. You can compare these grades with other students, school, etc and you will be able to give a student a label. Not with gaming. The brilliant thing about gaming is the fact that everybody starts out the same and the game will differentiate between several skill levels. You won’t be stuck in a certain level, you can improve. But you’ll improve in categories like collaboration, problem solving, long term strategy, etc. Therefor games will be able to offer the teacher something the test never could: an assessment of your student on every level, not just facts. Students can game whenever they want. They won’t depend on the teacher.

Era of open data

Games had a big problem concerning education; budget. Yes, schools are always in need of more funding (although this probably is a common problem for most). Schools aren’t accustomed to invest in games. Books, yes, boards, yes, games? No way! Yet there is a better, new, broader discussion in society about open data. Is it truly the future that companies keep on demanding money for certain services? Aren’t there alternative ways for business to make a living? Open data is the future. Is already shown that companies can’t stop the distribution of software through the internet. So what does this all mean for education? It means that there already is a lot of open source software but more and more games will be accessible without paying for them.

The most adaptive field of them all

Education has an amazing ability: it can adapt almost every development or technology and make it to good use for students worldwide. Yet, for some unexplained reason, there are people who have the misperception that games can only be played at home and only for fun. With just small adjustments, games can be put to great use in education. And, as an added bonus, it will help you keep creativity alive and kicking.

Preparing for the future

Will a student later on, in ‘real life’, ever use Pythagoras? Probably not. It’s why we should give students the best possible preparation for the rest of their lives. They’ll use their soft skills on a daily basis. We must pay more attention on skills in education. Gaming could be the perfect bridge between fun, education and long term benefits.

Just a vision

Of course, all of the above is just my personal vision on gaming in education. I do hope that people will broaden their minds and give games an opportunity. And, while you’re at it, play a game yourself.

Eruit halen wat erin zit (waar de inspectie niet naar kijkt)

Met de uitslag van de verkiezingen in het hoofd, kwam ik tot de volgende conclusie: misschien krijgen we nog wel 4 jaar VVD beleid op onderwijs. Rampzalig, naar mijn inzicht. Afgezien van nog 4 jaar nullijn voor docenten, is er nog een grotere ramp op komst: de gestandaardiseerde terreur.

Toetsen moeten gecontroleerd worden op resultaat, het liefst tegen een landelijk gemiddelde. Daarvoor moet die toets wel voor iedereen in het land hetzelfde zijn. Zie daar de gestandaardiseerde toets. Fantastisch voor mensen die resultaat graag meten in cijfers. Ook heel handig om predicaten aan scholen uit te delen. En goed controleerbaar door de onderwijsinspectie.

Waarom dit kortzichtig is

Scholen worden nu door de inspectie en de verzwaarde exameneisen gedwongen om kinderen minder kansen te bieden. Immers, je geeft, volgens de inspectie, aan dat een leerling op een bepaald niveau het examen kan halen op het landelijk gemiddelde. Probleem is het volgende:

  • Casus 1: Een enigszins luie Kaderberoepsgerichte leerling (klas 3) staat aan het einde van het jaar onvoldoende voor een aantal vakken. Overgaan naar klas 4 met dit rapport is geen optie. De leerling zelf is niet gemotiveerd om het jaar over te doen. Er wordt voor gekozen deze leerlingen door te laten gaan naar klas 4 Basisberoepsgericht. Met 2 vingers in de neus haalt de leerling een goed examenresultaat.
  • Casus 2: Een hardwerkende Basisberoepsgerichte leerling in klas 2 staat er zo goed voor dat deze leerling in de bovenbouw de kans krijgt om Kaderberoepsgericht te doen. Na 2 jaar van heel hard werken en veel intensieve begeleiding door de docenten haalt deze leerling een Kaderdiploma. Cijferlijst; allemaal ‘zesjes’.

Knelpunt; volgens deze norm heeft de eerste leerling het uitstekend gedaan. Boven het landelijk gemiddelde. De inspectie beoordeeld dan ook dat je een goede school bent. Bij de tweede heb je het juist slecht gedaan. Een ‘zwakke’ school.

De vraag is dan ook: waar draait het eigenlijk om in het onderwijs?

Heb je als school (en als leerling) juist niet een topprestatie geleverd door een leerling op een hoger niveau dan eerst werd verwacht een diploma te laten halen? Volgens de inspectie blijkbaar niet, want de cijfertjes zeggen het…

Minister van Onderwijs

Een tijdje geleden stelde ik op Twitter de volgende vraag:

Daarop kwamen een aantal zeer leuke reacties binnen. Hieronder is eigenlijk, in een soort van verhaalvorm, de verwerking van die reacties.

Minister van Onderwijs:

Zo, de verkiezingen zijn afgelopen. Met een ruime meerderheid en het volledige vertrouwen gaat de nieuwe minister van onderwijs aan de slag. Als eerste op de agenda: de ministerraad. Doel: meer geld voor onderwijs zien te krijgen. Natuurlijk stemmen alle collega ministers daar direct mee in. Ze weten allemaal heel goed dat kwalitatief goed onderwijs de beste garantie op een goede toekomst voor Nederland biedt. Terug naar het ministerie.

We beginnen met een telefoontje naar Finland, een afspraak maken met mijn collega aldaar voor een werkbezoek. Eens goed kijken hoe die Finnen het hebben georganiseerd en wat de geheimen zijn. Daarna de ambtenaren op het ministerie aan het werk zetten om een plan te maken hoe we dit in Nederland kunnen invoeren. Natuurlijk kan dat niet in de Finse vorm, we zijn immers geen Finland! Daarom ook maar gelijk een bijeenkomst met de VO-raad plannen. Oh ja, eerst de vorm van die VO raad nog aanpassen. Daar moeten leraren in, niet alleen bestuurders. Leraren mee krijgen, dat is prioriteit nummer 1, anders hebben de hervormingen toch geen zin.

Nu naar de kamer voor het eerste debat. De PvdA stelt een vraag: ‘Wanneer wordt de nullijn voor leraren los gelaten?’. Vanochtend gebeurt! Volgende vraag van de PVV: ‘Komt er wel genoeg aandacht voor Henk en Ingrid?’. Tuurlijk, voor iedereen komt genoeg aandacht. De ministerraad is akkoord met het terugdraaien van alle bezuinigingen op het speciaal onderwijs. Verder is er ook afgesproken met mijn collega van volksgezondheid dat alle medicatie voor stoornissen gewoon in het basispakket blijven en volledig vergoed worden. Vraag van D66: ‘Hoe zit het met de professionalisering van het onderwijs?’. Juist, nou de functiemix blijft. Echter, om docenten meer mogelijkheden te bieden, mag elke docent 1 studie naar keuze volgen…op kosten van OC&W. Einde debat.

Terug op kantoor, volgende onderwerp: de inspectie. Punt 1: loslaten van de gestandariseerde toetsgekte. Punt 2: veel meer ruimte voor creativiteit en het aanleren van de juiste vaardigheden voor de moderne samenleving. Scholen krijgen meer vrijheid. Wel moet er verantwoording worden afgelegd. In eerste plaats aan de gebruikers: leerlingen en ouders. Dan pas aan de inspectie.

Einde werkdag. Nu naar huis, in de auto nog even gamen, social media bijwerken. Weer helemaal klaar. Morgen de schaalvergroting maar eens aanpakken.